Ebu Said Faruki Hazretleri

EBU SAİD FARUKİ HAZRETLERİ

Rahmetullahi aleyh.

Evliyânın meşhûrlarından. 

İmâm-ı Rabbânî hazretlerinin torunlarındandır.

• Büyük İslam âlimi İmâm-ı Rabbânî Ahmed Fârûkî Serhendî hazretlerinin torunlarındandır. Babası Sâfî'dir.

1781 veya 1782 yılında Hindistan'ın Rampur şehrinde dünyaya geldi. Çocukluk yıllarından itibaren ilme yöneldi; küçük yaşta Kur'an-ı Kerim'i ezberledi ve tecvit eğitimi aldı. Müftü Şerefeddin ve Mevlânâ Refiüddin gibi âlimlerden akli ve nakli ilimleri öğrendi.

Dönemin büyük tasavvuf mürşidi Abdullah-ı Dehlevî hazretlerinin önde gelen talebelerinden ve halifelerindendi. Hadis ilminde ve tasavvuf yolunda derinleşti.

1834 yılında (Hicri 1250) Delhi'de veya bazı kaynaklara göre Hicri 1236 senesinde Luknov'da vefat etti.

Mekkeye giitiler,orada Şeyh Abdullah Sirâc, Şâfiî müftîsi Şeyh Ömer, Müftî Seyyid Abdullah Mirgânî Hanefî, amcası Şeyh Yâsîn Hanefî, Şeyh Muhammed Âbid Sindî ve diğer meşhûr zâtlar onunla görüşmeye geldiler.

Ramazan Bayram günü sekarât ve ölüm hâli görüldü. Öğle namazından sonra, hâfızın Yâsîn-i şerîf okumasını emretti. Üç defâ dinledi. Sonra “Yeter.” buyurdu. Az kaldı dedi ve; “Bugün Nevvâb eve gelmesin. Ümerânın gelmesinden zulmet hâsıl oluyor” buyurdu. 1834 (H.1250) senesinde elli üç yaşında iken Ramazan bayramı günü öğle ile ikindi arası vefât eyledi. Günlerden Cumartesi idi.Cenâzesini Dehli’ye naklettiler. Hocası Abdullah-ı Dehlevî hazretlerinin batı tarafına defnedildi.

Ebu Müslim Havlani Rahmetullahi aleyh.

Ebu Müslim Havlani Rahmetullahi aleyh

Vft 682,Şam

Abdullah bin Sevb (bazı kaynaklarda Yakub bin Avf olarak da geçer).

Yemen'in Havlân kabilesindendir.

Hazreti Peygamber aleyhisselam hayatta iken Müslüman oldu. Onu görmek üzere Yemen'den Medine'ye yola çıktı, ancak yoldayken Hazreti Muhammed'in aleyhisselam vefat ettiğini öğrendiği için sahâbe olma onuruna erişemeyip büyük Tâbiînler arasında yer aldı.

Yemen'de yalancı peyamberliğini ilan eden Esved el-Ansî, Ebû Müslim'i kendisine iman etmeye zorladı. Kabul etmeyince onu büyük bir ateşe attırdı, fakat Allah'ın izniyle ateş ona zarar vermedi. Bu olaydan sonra Hazreti Ebû Bekir’in hilafeti döneminde Medine'ye göç etti.

Hazreti Ömer, Muaz bin Cebel, Ebû Ubeyde bin Cerrah, Ebû Zer ve Ubâde bin Sâmit gibi önde gelen sahâbîlerden hadis rivayet etti.

Mîadi 681 veya 682 (Hicri 62) yılında Şam'ın Darya semtinde vefat etti; kabri Şam'dadır.

Ebû Müslim el-Havlânî, önde gelen sahabîlerden hadis rivayet etmiştir. Rivayette bulunduğu başlıca sahâbiler şunlardır:

• Ömer bin Hattâb

• Muâz bin Cebel

• Ebû Ubeyde bin el-Cerrâh

• Ubâde bin Sâmit

• Ebû Zer el-Gıfârî

• Avf b. Mâlik

Kendisinden de amcazadesi Ebû İdrîs el-Havlânî, Şurahbil bin Müslim el-Havlânî, Atiyye bin Kays, Cübeyr b. Nüfeyr, Ebü'l-Âliye er-Riyâhî ve Atâ b. Ebû Rebâh gibi tâbiîn âlimleri hadis rivayet etmiştir.

• Kulun ibadete yönelmesi ve hayatını bu bilince göre şekillendirmesi gerektiğine dair rivayetler aktarmıştır.

• Öfkenin şeytandan, şeytanın ise ateşten olduğunu belirterek kızgınlık anında abdest alınmasını tavsiye etmiştir.

• Allah rızası için birbirini sevenlerin faziletine ve bu sevginin ilahi rızayı kazandığına dikkat çekmiştir.

• Ümmetin ahiretteki durumunu üç kısma ayırarak kendi inanç ve yönelişini ifade eden hikmetli değerlendirmelerde bulunmuştur